De ochtend begint met dauw.
Op de bladeren van de vrouwenmantel liggen kleine parels die het eerste zonlicht vangen.
De tuin ademt rust.
Een kruidlaag kruipt over de aarde. Struiken en jonge bomen vormen een mozaïek van licht en schaduw. Vlinders zoeken de bloemen. Een roodborstje komt, zoals bijna iedere dag, even kijken. De eekhoorn verschijnt tussen de takken. De kikkers laten zich minder horen. De appelboom draagt veel goudrenetten. Niet groot, maar talrijk.
De zomer rijpt.
Lammas, of Lughnasadh, markeert het eerste oogstfeest. Voor de Kelten was dit geen folklore of ritueel naast het gewone leven. Het was het leven. Zij wisten dat iedere oogst begint met ontvangen. Zon, regen, vruchtbare aarde, insecten, vogels, bomen en mensen vormden samen één geheel. Er viel niets te bezitten. Alles was tijdelijk toevertrouwd.
Misschien zijn we iets van dat besef kwijtgeraakt.
De afgelopen dagen waren droog. De rivieren dragen minder water. Tegelijk zie ik hoe mijn tuin haar eigen evenwicht zoekt. De verschillende lagen van kruiden, struiken en bomen bieden koelte, beschutting en voedsel. Elke soort vindt zijn eigen plek. Er lijkt geen strijd om de hoofdrol. Er is ruimte voor verschil.
De natuur leert mij opnieuw kijken.
Niet alleen naar wat groeit, maar ook naar wat ons draagt.
Onlangs las ik De kinderen van Moeder Aarde van Thea Beckman. Een boek dat ruim veertig jaar geleden werd geschreven, maar dat verrassend actueel voelt. Niet omdat het een antwoord geeft, maar omdat het een andere manier van kijken laat zien. Een wereld waarin respect voor de aarde geen idealisme is, maar vanzelfsprekendheid.
Misschien is dat wel de diepste betekenis van Lammas.
Dankbaarheid voor de eerste oogst.
Niet alleen voor het brood dat uit graan ontstaat.
Maar voor alles wat wij ontvangen, zonder het zelf gemaakt te hebben.
De dauw op een vrouwenmantel.
Een roodborstje dat even langskomt.
Een vlinder boven de bloemen.
Een appel die langzaam rijpt.
En de stille uitnodiging om weer deel te worden van het geheel.
1 gedachte over “Lammas – de eerste oogst”