Langs kusten, rivieren en deltagebieden leven mensen al eeuwen met hetzelfde ritme: eb en vloed, komen en gaan, blijven en vertrekken. Water verbindt plaatsen zonder ze gelijk te maken.
Deze getijdenbrieven ontstaan vanuit dat ritme. Ze zijn geen reisverslagen en geen analyses, maar waarnemingen vanuit het leven aan water. Soms geschreven “hier”, soms “daar”. Soms onderweg, soms juist wanneer ik blijf.
De vorm is oud. In de vroege middeleeuwen werden getijdenboeken gemaakt: dagelijkse aandacht voor tijd, landschap, arbeid en seizoen. Niet om te verklaren, maar om te leven met wat zich aandient. Die geest neem ik mee, zonder religieuze hiërarchie, met water als leidraad.
De aanleiding ligt in het nu. Langs de Baltische kusten en in de Rijndelta, aan de Noordzee en verder landinwaarts, leven zorgen en hoop naast elkaar. Natuur, economie, cultuur en veiligheid zijn geen losse thema’s, maar dagelijkse werkelijkheid.
Deze brieven zoeken geen gelijk en geen oplossing. Ze leggen verbinding door nabijheid. Door te kijken, te luisteren en te schrijven met aandacht.
Ze verschijnen met het getij. Niet vaker dan nodig. Niet minder dan gewenst.
Piet-Hein
Rügen/onderweg