Getijdenbrief V – De Linge
De Linge vertraagt.
Niet zoals de grote rivieren,
maar stil,
bijna ongemerkt.
Hier ligt mijn oorsprong.
Deil.
Mijn clan.
Nestwarmte.
Tussen boomgaarden en dijken
vormden land en mens elkaar.
Werk, seizoenen,
leven dat groeide en bloeide.
De rivier slingert,
neemt haar tijd,
en geeft ruimte.
Aan zintuigen.
Aan waarnemen.
Aan wat zich laat zien.
Niet elke grond is ankergrond.
Dat heb ik later geleerd.
Hier hoef ik het niet te zoeken.
De Linge draagt,
zonder zich op te dringen.
Zoals het land,
zoals de mensen.
Alles is verbonden.
Aan de Linge in Deil geworteld,
stroom ik via Rijn en Waal naar de IJssel,
en met Maas en Merwede verder naar zee.
Een rivierlandschap,
met meerdere wegen naar zee.
En toch begint het hier.
In de vertraging.
In de bedding.
In wat mij gevormd heeft.
Piet-Hein