Oude lagen laten los.
Met krabben en schuren komt de romp vrij.
Antifouling, poetsen, waxen, een ritme van handen en aandacht.
Wat beschermde, wordt zichtbaar.
Wat zichtbaar wordt, vertelt.
De KoCo wordt opgehaald en gaat weer te water,
met een stevige NO 8.
Wind die niet vraagt, maar neemt.
Een herinnering dat beweging sterker is dan stilstand
In het werk zie ik de lijn van Uwe Poth.
Dikke lagen verf, over elkaar gelegd,
en dan afslijpen,
tot reliëf ontstaat,
tot kleur zich toont.
Verhalen komen tevoorschijn
in wat eerst verborgen was.
Zijn liefde voor Caspar David Friedrich is voelbaar.
Rügen, Greifswald, Stralsund
plaatsen waar licht en landschap spreken in stilte.
Daar waar hij opgroeide,
waar de KoCo haar oorsprong heeft,
schuurt nu ook mijn werk zich open.
Onder de romp verschijnen eigen sporen.
Geen schade, maar geschiedenis.
De samenhang van plaats, creativiteit en noeste arbeid
voelbaar door de eeuwen heen,
en tegelijk in het nu.
Beltane dient zich aan.
Het bruist.
Insecten, dieren, planten, bomen,
alles beweegt, alles wil leven.
Tussen water en land,
tussen oud en nieuw,
ontstaat ruimte.
Voor een volgende laag.
Piet-Hein
Onderweg